با توجه به اینکه رسالت قانون کار، تعیین تعهدات و اختیارات کارگران و کارفرمایان درحیطه روابط کارگری و کارفرمایی و همچنین رسالت قانون تامین اجتماعی مبنی بر حمایت از قشر کارگران می باشد این دو قانون ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند و در بسیاری از مواقع باعث تکمیل یکدیگر میشوند.یکی از این موارد که در راستای تعامل بیشتر این دو قانون با چاشنی حمایت از کارگران میباشد مربوط به ماده ۱۴۸ قانون کار است که در آن از الزام بیمه کردن کارگر توسط کارفرما در موارد مرتبط با قانون کار صحبت میشود و این وظیفه را به عهده کارفرما گذاشته است.
ماده ۱۴۸ قانون کار:
کارفرمایانِ کارگاههای مشمول این قانون مکلفند براساس قانون تامین اجتماعی نسبت به بیمه نمودن کارگران واحد خود اقدام نمایند.”
همانطور که از متن ماده ۱۴۸ قانون کار مشخص است، در این ماده بیان میشود که تمامی کارگاههای مشمول قانون کار، وظیفه بیمه نمودن کارگران خود بر طبق این ماده را بر عهده دارند و نمیتوانند به صورت سلیقهای یا اختیاری عمل نمایند.
اما لازم به ذکر است که همانگونه که اشاره شد تنها کارگاههای مشمول قانون کار ملزم به رعایت ماده ۱۴۸ قانون کارمیباشند و کارگاههای خانوادگی یا دارای شرایط و آییننامه خاص استخدامی یا موازین استخدامی کشوری طبق ماده ۱۸۸ قانون کار مشمول این قانون نبوده و الزامی بر رعایت ماده ۱۴۸ قانون کار برای ایشان وجود ندارد.
کارفرما ۳۰ درصد حقوق کارگران را به عنوان حق بیمه، به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت میکند تا کارگران علاوه بر بیمه شدن، در برابر حوادث، از مزایا و خدمات آن استفاده کنند. اما این ۳۰ درصد بین فرد بیمه شده و کارفرما تقسیم میشود. به گونهای که فرد بیمه شده، تنها ۷ درصد از ۳۰ درصد حق بیمه را از حقوق خود پرداخت میکند و مابقی آن که ۲۳ درصد حقوق است، توسط کارفرما، پرداخت می گردد.
حق بیمه تامین اجتماعی در هرسال، با توجه به حداقل دستمزد کارگران، حق مسکن و حق بن متغیر است. این موضوع، موجب تفاوت قیمت حق بیمه تامین اجتماعی، میان سالهای جدید با سالهای پیشین میشود.
با توجه به اینکه کارفرما می بایست حق بیمه را ماهانه به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت کند، در صورت تأخیر مشمول جریمه خواهد شد.
